ඊළාම් දෙමළ දේශපාලන ඉතිහාසය

ඊළාම් දෙමළ ජනතාවගේ දේශපාලන ඉතිහාසයේ පළමු අදියර 1833 සිට 1921 දක්වා දිව යයි. මෙම කාලයේදී දෙමළ ජනතාව දේශපාලනික වශයෙන් “සීලෝනිකයෝ” ලෙසත්, සංස්කෘතික වශයෙන් “දෙමළ” ලෙසත් හැඳින්විය. 1921 අගෝස්තු 15 වැනි දින, සර් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් විසින් සිලෝන් ජාතික සංගමයෙන් බැහැර වී “දෙමළ මහජන සභාව” පිහිටුවීමත් සමඟ දෙවැනි අදියර ආරම්භ විය. එය 1949 දෙසැම්බර් මාසය දක්වා දිව ගිය අතර, සෙල්වා  පියතුමා විසින් “සමස්ත ලංකා දෙමළ කොන්ග්‍රසය” ආරම්භ කිරීමත් සමඟ අවසන් විය. 1949 සිට 1968 දක්වා වූ තුන්වන අදියරේදී ෆෙඩරල්වාදය සඳහා වූ ඉල්ලීම සහ උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ නිජබිම ලෙස පිළිගැනීමේ අවශ්‍යතාවයක් දක්නට ලැබුණි. 1968 දී දෙමළ තරුණ ව්‍යාපාර මතුවීමත් සමඟ ආරම්භ වී 2009 දී සන්නද්ධ අරගලය අවසන් වීමත් සමඟ අවසන් වූ සිව්වන අදියර, ස්වාධීන රාජ්‍යයක් සඳහා වූ ඉල්ලීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය. "ඊලාම් දෙමළ ජනතාවගේ දේශපාලන ඉතිහාසය" නම් මෙම ලිපි මාලාවේ එක් එක් කාල පරිච්ඡේදයේ  සිදු වූ වැදගත් සිදුවීම් අඩංගු වන අතර එමඟින් තවමත් අසම්පූර්ණ දේශපාලන ඉතිහාසයක් සඳහා මූලික අඩිතාලමක් දැමීමට උත්සාහ කරයි.

1833 – 1921 කාලය: දෙමළ නායකයන් සහ ලංකා ජාතික කොංග්‍රසය

ලංකාවේ පොදු පරිපාලන පද්ධතියක්, නීතියේ ආධිපත්‍යය සහ විනිවිද පෙනෙන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනයක් ස්ථාපිත කිරීම සඳහා, කෝල්බෲක්-කැමරන් කොමිසම 1829 අප්‍රේල් 11 වන දින ලංකාවට පැමිණියේය. කෝල්බෲක් කොමිසම දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ අතර කැමරන් කොමිසම අධිකරණ ප්‍රතිසංස්කරණ නිර්දේශ කළේය. 1831 දෙසැම්බර් 31 වන දින කෝල්බෲක් කොමිසම සිය වාර්තාව ඉදිරිපත් කළේය. ඔවුන් ආර්ථික, සමාජීය සහ පරිපාලන කටයුතු පිළිබඳ බහුවිධ ක්‍රම හරහා තොරතුරු රැස් කළහ – එයට රජයේ නිලධාරීන්ට ප්‍රශ්නාවලියක් නිකුත් කිරීම සහ විවිධ කලාපවල ප්‍රාදේශීය ජනතාව සහ ආගමික නායකයින් සමඟ සංවාද පැවැත්වීම ඇතුලත් විය. කෝල්බෲක් කොමිසම විසින් නිර්දේශ කරන ලද දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ 1833 සැප්තැම්බර් 28 වන දින ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. කෝල්බෲක් ප්‍රතිසංස්කරණවල ප්‍රධාන අංග වූයේ:

කෝල්බෲක් සංශෝධනවල ප්‍රධාන ලක්ෂණ:

1. ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් හඳුන්වාදීම.

2. විධායක සභාවක් හඳුන්වාදීම.

 3. පළාත් පහ දක්වා අඩු කිරීම.

4. ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනය හඳුන්වාදීම.

5. රාජකාරි (බලහත්කාර ශ්‍රමය) ක්‍රමය අහෝසි කිරීම.

6. නිදහස් වෙළඳපොල ක්‍රමය හඳුන්වාදීම.

7. ලංකාවේ සියලුම ප්‍රදේශ ඒකාබද්ධ පරිපාලනයක් යටතට ගෙන ඒම.

8. ආණ්ඩුකාරවරයා සඳහා බලතල වැඩි කිරීම.

9. රාජ්‍ය සේවකයින් සංඛ්‍යාව අඩු කිරීම.

10. ගම් සභා වල බලතල අඩු කිරීම.

 දෙමළ ජනතාව මෙන්ම අනෙකුත් ප්‍රජාවන් ද දේශපාලන බල ව්‍යුහයෙන් නෙරපා හරින ලදී. මෙම බැහැර කිරීම ඉතිහාසය හරහා ක්‍රමානුකූලව සිදු විය. දෙමළ විමුක්ති අරගලය මෙම බැහැර කිරීමට සෘජු ප්‍රතිචාරයක් විය. බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් ලාංකිකයන්ට බලය පැවරීම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා සිදු කරන ලදී. මෙම මාරුවීම 1833 දී ආරම්භ වී 1972 දී පළමු ජනරජ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හඳුන්වාදීමත් සමඟ අවසන් විය. මේ අනුව, ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ඉතිහාසය යනු දෙමළ ජනතාව පාලන ව්‍යුහයන්ගෙන් බැහැර කිරීමේ ඉතිහාසය ද වේ.

මෙම බල හුවමාරුව සන්ධිස්ථාන ඔස්සේ දියුණු විය. සීමිත ස්වෛරීභාවයක් ලබාදුන් 1931 දී ඩොනමෝර් ව්‍යවස්ථාව, සම්පූර්ණ ස්වෛරීභාවයක් ලබාදුන් 1947 දී සෝල්බරි ව්‍යවස්ථාව, සහ අවසානයේ බහුතර බලය පවරාදුන් 1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව ආදී වශයෙනි. පළමු අදියරේදී, එකීය රාජ්‍ය ව්‍යුහයක ගැඹුරු බලපෑම් දෙමළ ජනතාවට අවබෝධ වූයේ නැත. බ්‍රිතාන්‍යයන්ට බලය පැවතිය නිසා, එම පීඩාදායක බලපෑම් සෘජුවට නොදැනුණි. එබැවින්, මේ කාලයේ දෙමළ දේශපාලනය කේන්ද්‍රගත වූයේ “ලංකාවේ” දේශපාලන අනන්‍යතාවය සහ “දෙමළ” සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය පවත්වා ගැනීම වටා ය.

එදා දෙමළ නායකයන් දෙමළ ජනතාව සඳහා පමණක් නොව, සම්පූර්ණ ලාංකිකයන් සඳහාම නායකයන් වූහ. මෙම නායකයන් අතර විශේෂත්වයක් ලබාගත් තිදෙනෙකු සිටියහ, ඔවුන් තිදෙනාම එකම පවුලකින් පැමිණියහ. පළමුවැන්නා වූයේ සර් මුතුකුමාරස්වාමි, සර් පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ගේ මව්පස මාමාය. බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහිව මුලින්ම හඬ නැගූ ඔහු ආසියානු ජාතිකවාදය ප්‍රදර්ශනය කළේය. ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ ප්‍රසිද්ධ කලා දර්ශනවේදී ආනන්ද කුමාරස්වාමි සංස්කෘතික ආසියානු අනන්‍යතාවයක් ස්ථාපිත කළේය. ආසියාතික සංස්කෘතික අනන්‍යතාවයක් ස්ථාපිත කළේය. දෙවැනි නායකයා වූයේ සර් පොන්නම්බලම් රාමනාදන් ය. තෙවැනි නායකයා වූයේ ඔහුගේ බාල සහෝදරයා වූ  සර් පොන්නම්බලම් අරුනාචලම්ය.

කෝල්බෲක් ව්‍යවස්ථාදායක සභාව

කෝල්බෲක් ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් ලංකාවේ පළමු ව්‍යවස්ථාදායක සභාව හඳුන්වා දෙන ලදී. එයට සාමාජිකයින් 15 දෙනෙකු සිටියහ – 9 දෙනෙකු නිල සාමාජිකයින් වූ අතර 6 දෙනෙකු නිල නොවන සාමාජිකයින් විය. නිල සාමාජිකයින් ඔවුන්ගේ රජයේ තනතුරු අනුව තනතුරු දැරීය. ජනතාව නියෝජනය කිරීම සඳහා නිල නොවන සාමාජිකයින් පත් කරන ලදී.

• යුරෝපීයයන් – 3

• සිංහල – 1

• දෙමළ – 1

• බර්ගර් – 1

දෙමළ නියෝජිතයා වූයේ සර් පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ගේ මාතාපක්ෂ සීයා වන ආරුමුගම්පිල්ලේ කුමාරස්වාමි ය. ඔහු ආණ්ඩුකාරවරයාගේ පරිවර්තකයා ලෙස සේවය කර ඇත. එම තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීමට ඔහුට බල කිරීමෙන් පසු, ආණ්ඩුකාරවරයා ඔහුව මහජන නියෝජිතයෙකු ලෙස පත් කළේය. මෙම සභාවේ සියලුම නිල නොලත් සාමාජිකයින් පත් කළේ ආණ්ඩුකාරවරයා විසිනි.

කෝල්බෲක් කොමිසම ලංකාවේ බහු වාර්ගික ස්වභාවය පිළිගත් අතර, සාධාරණ නියෝජනයක් සහතික කිරීම සඳහා, වාර්ගික පාදක නියෝජන ක්‍රමයක් හඳුන්වා දුන්නේය. මෙය ජනවාර්ගික ගැටළු විසඳීමේ උත්සාහයක් ලෙස දැකිය හැකිය. ඉතා මැනවින්, ඊළඟ පියවර විය යුතුව තිබුණේ ඓතිහාසිකව වෙනස් ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්වලට බල ව්‍යුහය තුළ ස්වයං නිර්ණය සඳහා ඔවුන්ගේ අයිතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ දීමයි. 1889 වන තෙක් දෙමළ සහ මුස්ලිම් යන දෙපිරිසටම නියෝජනය හිමි වූයේ එක් දෙමළ නියෝජිතයෙකුගෙනි. නමුත් මුස්ලිම්වරු මෙම විධිවිධානය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, 1889 සිට ඔවුන්ට වෙනම නියෝජනයක් ලබා දෙන ලදී. ඒ අනුව, ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් “කාසිම් අබ්දුල් රහ්මාන්” පත් කරන ලදී.

---

අරුමුගම්පිල්ලේ කුමාරස්වාමි

ඒ. කුමාරස්වාමි 1783 දී පේදුරු තුඩුව අසල කෙරුඩාවිල් ගම්මානයේ උපත ලැබීය. ඔහු කොළඹට සංක්‍රමණය වූ විට, ඔහුගේ සමාජ හැසිරීම්, කුසලතා සහ ව්‍යාපාරික ඥානය ඔහුට ප්‍රමුඛ දෙමළ ජනතාවගේ ගෞරවය දිනා දුන්නේය. 1808 දී, ඔහු ආණ්ඩුකාර තෝමස් මේට්ලන්ඩ්ගේ පරිවර්තකයෙකු ලෙස පත් කරන ලදී. 1810 දී, ඔහු ආණ්ඩුකාරවරයාගේ ප්‍රධාන දෙමළ පරිවර්තක බවට පත් විය – එවකට යටත් විජිත පරිපාලනය දෙමළවරෙකුට ලබාගත හැකි උසස්තම රාජ්‍ය තනතුරක් විය.

---

කෲව්-මැකලම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය – 1912

1912 කෲව්-මැකලම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය මඟින් මැතිවරණ හඳුන්වා දෙන ලදී. නියෝජිතයින් හතර දෙනෙකු තේරී පත් විය – ඔවුන් අතර යුරෝපීයයන් දෙදෙනෙක්, බර්ගර් ජාතිකයෙක් සහ උගත් ලාංකිකයෙක් විය.උගත් සහ දේපළ හිමි අයට පමණක් ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට අවසර ලැබුණි.

ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම් රාමනාදන් උගත් ලාංකිකයන් නියෝජනය කිරීමට තේරී පත් විය. නාමයෝජනා පත්‍ර සඳහා රාමනාදන්ගේ කැමැත්ත සහ අත්සන ලබා ගැනීම සඳහා හෙක්ටර් ජයවර්ධන (ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ පියා) එහි යන විට ඔහු තමිල්නාඩුවේ කොඩයිකනල් හි නිවාඩු නිකේතනයක නැවතී සිටියේය. රාමනාදන් කරාව කුලයේ (ධීවර ප්‍රජාවේ) සිංහල වෛද්‍යවරයෙකු වන මාකස් ප්‍රනාන්දුට එරෙහිව තරඟ කළේය. උසස් කුල සිංහලයෝ රාමනාදන්ට සහාය දැක්වූහ. 1916 මැතිවරණයේදී ඩී.එස්. ජයවර්ධන පරාජය කරමින් රාමනාදන් නැවතත් ජයග්‍රහණය කළහ.

දේශපාලනික වශයෙන්, රාමනාදන් දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් විශේෂයෙන් කතා කළේ නැත. ඔහු සියලු ලාංකිකයන් සඳහා, විශේෂයෙන් සිංහලයන් සඳහා හඬක් නැංවීය. වෙසක් දිනය රජයේ නිවාඩු දිනයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කිරීම සඳහා ඔහු ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. සිංහල භාෂාව ඉගැන්වීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස ඉගැන්වීම සඳහා ද ඔහු දැඩි ලෙස පෙනී සිටියේය.

---

සිංහල-මුස්ලිම් කෝලාහල (1915)

1915 දී සිංහල-මුස්ලිම් කෝලාහල ඇති වී දිවයින පුරා ඉක්මනින් පැතිර ගියේය. මෙය පළමු ලෝක යුද්ධ සමයේදී සිදු වූ බැවින්, සිංහලයන් අතර ජර්මානු ඔත්තුකරුවන් ක්‍රියාත්මක වන බව බ්‍රිතාන්‍යයන් විශ්වාස කළහ. ප්‍රතිචාරය කටුක විය: අමද්‍යප ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරී බොහෝ සිංහල නායකයින් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. ඔවුන් අතර පසුව ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු අගමැති වූ ඩී.එස්. සේනානායක ද විය. බොහෝ දෙනෙකුට වෙඩි තබා ඝාතනය කරන ලදී.

කුරිරු මර්දනයට විරෝධය පළ කරමින්, සර් පොන්නම්බලම් රාමනාදන් ව්‍යවස්ථාදායකය තුළ දීර්ඝ කතාවක් කළ අතර, අසනීපව සිටියද, ලන්ඩනයට නැවෙන් ගියේය. ඔහු අගමැති සහ යටත් විජිත රාජ්‍ය ලේකම් හමුවී මර්දනය සාර්ථකව නතර කළේය. අත්අඩංගුවට ගත් සිංහල නායකයින් නිදහස් කර ගැනීමට ඔහු සමත් විය. ඔහු නැවෙන් ලංකාවට ආපසු පැමිණි විට, සිංහල දේශපාලන නායකයින් තම අශ්වයාගේ කොකු ගලවා ඔහුගේ කරත්තය වරායේ සිට ඔහුගේ නිවසට රැගෙන ගියහ.

සර් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම්ගේ කාර්යභාරය

1. නාගරික දුප්පතුන් අතර වැඩ කිරීම

සර් පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ගේ බාල සොහොයුරා වන සර් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් රෙජිස්ට්‍රාර් ජෙනරාල් ලෙස සේවය කර ඇත. ඔහු 1913 දී විශ්‍රාම ගොස් දේශපාලනයට පිවිසියේය. ඔහුගේ පළමු දේශපාලන සම්බන්ධතාවය වූයේ කොළඹ තදාසන්න ප්‍රදේශවල ජීවත් වන නාගරික දුප්පතුන් සමඟ ය. ඔවුන්ට සේවය කිරීම සඳහා ඔහු කම්කරු සුභසාධන සංගමය පිහිටුවීය. පසුව ඔහු ලන්ඩන් නගර සභාව එහි නාගරික දුප්පතුන්ට සහාය දුන් ආකාරය අධ්‍යයනය කිරීමට ලන්ඩනයට ගිය අතර, එම පියවර ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක කිරීමට උත්සාහ කළේය.

2. කඳුකර දෙමළ ජනතාව කෙරෙහි සැලකිලිමත් වීම

නාගරික දුප්පතුන් වෙනුවෙන් වැඩ කිරීමෙන් පසු, අරුණාචලම් එවකට දැඩි පීඩනයකට ලක්ව සිටි කඳුකර දෙමළ ජනතාව වෙත අවධානය යොමු කළේය. වතු කම්කරුවන්ගෙන් පැවත එන්නෙකු වන පෙරිසුන්දරම් සමඟ එක්ව ඔහු ඉන්දියානු වතු කම්කරු සංගමය ආරම්භ කළේය. එහි අරුණාචලාම් ජනාධිපතිවරයා ලෙසත්, පෙරිසුන්දරම් ලේකම් ලෙසත් කටයුතු කළහ. පීඩාකාරී “තුණ්ඩමුරෙයි” ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට ඔහු මූලික විය.

---

“තුන්දමුරෙයි” නීතියට අනුව, විවාහය වැනි හේතූන් මත එක් වත්තකින් තවත් වත්තකට සංක්‍රමණය වන කම්කරුවන්ට ඔවුන්ගේ පෙර වතු කළමනාකාරිත්වයෙන් යහපත් හැසිරීමක් සහ ණය නොමැති බව සනාථ කරන ලිඛිත ලිපියක් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එවැනි ලිපියක් සමඟ පමණක් ඔවුන් නව වතුයායේ පිළිගනු ලැබේ.

පීඩිතයන් කෙරෙහි ඔහු දක්වන සැලකිල්ල නිසා, අරුණාචලම් “ලංකාවේ සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ දේශපාලනයේ පියා” ලෙස හැඳින්වේ. ඒ.ඊ. ගුණසිංහ වැනි වෘත්තීය සමිති නායකයින් ඔහුගේ සංකල්පවලින් ආභාෂය ලැබූහ. අරුණාචලම් තම දේශපාලන ගුරුවරයා ලෙස හැඳින්වීමට ගුණසිංහ කිසි විටෙකත් පසුබට නොවීය.

ලංකා ජාතික කොංග්‍රසය පිහිටුවීම – (1919 දෙසැම්බර් 11)

සිංහල-මුස්ලිම් ගැටුම වැනි තවදුරටත් කෝලාහල වැළැක්වීම සහ දේශීය ස්වයං පාලනයක් ඉල්ලා සිටීම සඳහා, ලංකාවේ පළමු ජාතික දේශපාලන ව්‍යාපාරය වන ලංකා ජාතික කොංග්‍රසය – 1919 දෙසැම්බර් 11 වන දින පිහිටුවන ලදී. අරුණාචලම් ප්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටු කළ අතර එහි පළමු සභාපතිවරයා ලෙස ඒකමතිකව තේරී පත් විය.

එය පිහිටුවීමේදී විවිධ ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් එක්සත් කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් තිබුණි. අරුණාචලම්ගේ නායකත්වය යටතේ දෙමළ සහ සිංහල නායකයින් අතර සාකච්ඡා පැවැත්විණි. සිංහල පාර්ශවය ලංකා ජාතික සංගමයේ ජේම්ස් පීරිස් සහ ලංකා ප්‍රතිසංස්කරණ සංගමයේ ඊ.ජේ. සමරවික්‍රම සිටියහ. දෙමළ පාර්ශවය අම්බලවානර් කනගසබායිගේ නායකත්වයෙන් යුත් යාපනය සංගමයේ සාමාජිකයින් සිටියහ.

යාපනය සංගමය 1906 දෙසැම්බර් 6 වන දින යාපනය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේදී ආරම්භ කරන ලදී. ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ සාකච්ඡා අතරතුර, ඔවුන් ඉල්ලීම් දෙකක් ඉදිරිපත් කළහ: දෙමළ ජනතාවට සාධාරණ නියෝජනයක් සහ කොළඹ ජීවත් වන දෙමළ ජනතාවට වෙනම ආසනයක් ලබා දීම එම ඉල්ලීම් වේ. සිංහල නායකයින් මෙම ඉල්ලීම් දෙකම පිළිගෙන ලිඛිත සහතිකයක් ලබා දුන්හ. මෙය සිංහලයන් දෙමළ පාර්ශවයට දුන් පළමු ලිඛිත සහතිකය ලෙස සැලකේ.

---

මැනිං ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණය – 1921

1921 දී, මැනිං ප්‍රතිසංස්කරණ හඳුන්වා දෙන ලදී. පළමු වරට නියෝජනය පළාත් මත පදනම් විය. ජනාකීර්ණ බස්නාහිර පළාත හැර, පළාත් 9කට එක් එක් නියෝජිතයෙකු ලබාදී තිබුණි. බස්නාහිර පළාතට ආසන 3ක් හිමිවිය. දෙමළ ජනතාව ඉල්ලා සිටියේ, පෙර සහතිකයට අනුව, බටහිර පළාත් ආසන තුනෙන් එකක් තමන්ට ලබා දෙන ලෙසයි. සිංහල නායකයින් මෙය ප්‍රතික්ෂේප කළේ, ලංකා ජාතික කොංග්‍රසය පෙර ගිවිසුම්වලට බැඳී නොමැති බව පවසමිනි.

මෙම විරුද්ධතාවය සන්සුන් කිරීම සඳහා ඒ.ඊ. ගුණසිංහ මැදිහත් විය. ඔහුගේ උත්සාහයන්ට අනුව, දෙමළ නායකයන්ට එක් ආසනයක් ලබාදෙන බවට එකඟතාවයකට පැමිණියහ.මෙම විශ්වාසය මත, සර් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් නාමයෝජනා ගොනු කිරීම සඳහා රජයේ ලේකම් කාර්යාලයට ගියේය. නමුත් ඔහු පැමිණෙන විට, නාමයෝජනා තුනම දැනටමත් ගොනු කර තිබුණි.

දැඩි කලකිරීමට පත් වූ අරුණාචලම් මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: “ගිවිසුමකට ගරු කළ යුතුය. සිංහල නායකයින් එය උල්ලංඝනය කර ඇත. එබැවින්, මට තවදුරටත් ඔවුන් සමඟ ගමන් කළ නොහැක.” මේ සමඟ, ඔහු ලංකා ජාතික කොංග්‍රසයෙන් ඉවත් විය. එම ඉවත් වීම දෙමළ දේශපාලන ඉතිහාසයේ දෙවන අදියරේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය.

තව දුරටත්…

Ezhuna සඟරාවට ස්තූතිය