හරිනිට සහය දක්වන දෙමළ ජාතික පක්ෂ

අග්‍රාමාත්‍ය හරිනි වෙත එල්ල වන ප්‍රහාරයන්, පළමුවෙන්ම පක්ෂ දේශපාලනික ස්වභාවයක් ගනී. දෙවනුව, ඒවා සංස්කෘතිකමය ස්වභාවයක් ගනී. තෙවනුව, ඒවා කාන්තාවන්ට සහ ලිංගික සුළුතරයන්ට (LGBTQ) එරෙහි වූ ඒවා වේ.

ජවිපෙ, ජාතික ජන බලවේගය ලෙස බාහිර ලෝකයට හඳුන්වා දීමේදී හරිනි විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළාය. ජාතික ජන බලවේගයේ දීප්තිමත් ලිබරල් මුහුණුවර ලෙස බාහිර සමාජයට මතු වූයේ ඇයයි. එමනිසා ඇයට පෙරමුණු දෙකකින් විරෝධයක් එල්ල විය.

පළමු පෙරමුණ පවතින්නේ ඇයගේම පක්ෂය තුළය. පක්ෂයේ පදනම වන ජවිපෙ දැඩිමතධාරීන් ඇයගේ ජනප්‍රියත්වයට සහ නැගී සිටීමට කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත. ඇයගේ ස්ථානයට ජවිපෙ දැඩිමතධාරී සාමාජිකයෙකු පත් කිරීමට ඔවුහු කැමැත්තෙන් සිටිති. දෙවන පෙරමුණ වන්නේ විරුද්ධ පක්ෂයන් ය. නුගේගොඩ විරෝධතාවයෙන් පසුව, විරුද්ධ පක්ෂ තමන්ට තරමක් හිස එසවිය හැකි යැයි විශ්වාස කිරීමට පටන් ගත්හ. නමුත් කුණාටුවක් පැමිණ රජය අපේක්ෂා කළාට වඩා විශාල ලෙස ශක්තිමත් කළේය. මේ නිසා විපක්ෂය රජයට එරෙහිව නැගී සිටීමට අවස්ථාවන් එනතුරු බලා සිටියහ.

හයවන ශ්‍රේණියේ ඉංග්‍රීසි ගුරු මාර්ගෝපදේශ සංග්‍රහයේ සඳහන් වූ වෙබ් සබැඳිය සැබවින්ම දෝෂයකි. එය පාසල් විසින් භාවිත කිරීමට පෙර සොයා ගන්නා ලද දෝෂයකි. එබැවින් එය නිවැරදි කළ හැකිය. අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරිය ලෙස, හරිනි එය හිතාමතාම කළ බවට අනුමාන කළ හැකි අතීතයක් ඇයට නැත. කෙසේ වෙතත්, එම වෙබ් සබැඳිය සමලිංගිකත්වයට සම්බන්ධ වූවක් වීම හේතුවෙන්, හරිනිට පහර දීම සඳහා විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ එම ගැටලුව කදිම අවස්ථාවක් කර ගනිමින් සිටිති.

හරිනි අවිවාහක වීම සහ ඇයගේ ස්ත්‍රීවාදී ස්ථාවරයන් මෙන්ම ඇය ලිංගික සුළුතරයන්ගේ (LGBTQ) අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරන්නියක් වීම යන කරුණු පදනම් කරගනිමින්, විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ සහ ඇයගේ විරුද්ධවාදීන් ඇයව සමලිංගික කාන්තාවක ලෙස හංවඩු ගසමින් ඇයට එරෙහිව විවේචන එල්ල කරමින් සිටිති.

සමලිංගික සබඳතා පිළිබඳ මෙවැනි චෝදනා රනිල් වික්‍රමසිංහ, මංගල සමරවීර, බණ්ඩාරනායක ඇතුළු පිරිමි නායකයින් කිහිප දෙනෙකුට එරෙහිව මීට පෙරද එල්ල වී තිබුණි. එහෙත් හරිනි කාන්තාවක් වීම හේතුවෙන් ද, ඇය අවිවාහකව සිටීම නිසා ද, ඇයගේ ප්‍රසිද්ධ ඇඳුම් පැලඳුම් බොහෝ දුරට සිංහල-බෞද්ධ සංස්කෘතිය පිළිබිඹු නොකරන බැවින් ද ඇයට එරෙහි ප්‍රහාරයන් අතිශයින්ම විකෘති සහ පිළිකුල් සහගත ස්වභාවයක් ගනී.

“මම ඔබට හොඳ මනමාලයෙක් ලෑස්ති කරලා දෙන්නම්. විවාහ වෙලා දරු සම්පත් ලබලා ජීවත් වෙන්න” යැයි බත්තරමුල්ලේ සීලරතන හිමියෝ පවසති. “කාන්තාවන් විවාහ නොවී ජීවත් නොවිය යුතුයි” යැයි උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති.

හරිනි උඩරට සිංහල-බෞද්ධ සමාජ ව්‍යූහය තුළින් පැමිණි අයෙකු නොවේ. නමුත් ඇයට ඉතා ප්‍රබල සහ බලවත් පවුල් පසුබිමක් ඇත. ඇයගේ ඇඳුම් තෝරාගැනීම් ද සිංහල-බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය බොහෝ දුරට පිළිබිඹු නොකරයි. මෙය සිංහල-බෞද්ධ දැඩිමතධාරීන්ගේ දැඩි නොසතුටට හේතු වේ.

රජයට විරුද්ධ වීම සඳහා විපක්ෂයට හැඟීම්බර ගැටලු ක්ෂේත්‍ර අවශ්‍ය වේ. විශේෂයෙන් සංස්කෘතිය, ආගම සහ ලිංගිකත්වය පදනම් කරගත් විවේචනයන් ඉදිරියට ගැනීමෙන් සමස්ත සිංහල-බෞද්ධ මනෝභාවය කෙරෙහි වැඩි බලපෑමක් ඇති කළ හැකි යැයි ඔවුහු විශ්වාස කරති. හරිනිට එල්ල වන ප්‍රහාරය, එක්තරා ආකාරයකින් විපක්ෂයේ බෙලහීනත්වය පෙන්නුම් කරයි.

මේ සියල්ල මධ්‍යයේ වුවද, හරිනි හෝ ඇය නියෝජනය කරන ජාතික ජන බලවේගය ශ්‍රී ලංකා ද්වීපයේ සිංහල-බෞද්ධ විශ්වාසයන් උඩු යටිකුරු කරන ආකාරයේ කිසිදු විප්ලවීය වෙනසක් මෙතෙක් සිදු කර නැත.

මෙම මතභේදවල පසුබිම මත, දින කිහිපයකට පෙර හරිනි මහනායක හිමිවරුන් මුණගැසුණාය. හරිනිගේ සංචාරයට දින කිහිපයකට පෙර අනුර ද උන්වහන්සේලා මුණගැසුණේය. වර්තමානයේ පවතින මතභේද සම්බන්ධයෙන් ඔහුද මහනායක හිමිවරුන්ට කරුණු පැහැදිලි කිරීමක් කළේය. මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ විධායක ජනාධිපතිවරයා සහ අග්‍රාමාත්‍යවරිය මහනායක හිමිවරුන් වෙත කරුණු පැහැදිලි කිරීමට බැඳී සිටින තත්ත්වයකට පත්ව ඇති බවයි. මෙහි අර්ථය නම්, ඔවුන් සිංහල-බෞද්ධ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයේ සම්මතයන් විප්ලවීය අයුරින් උල්ලංඝනය කර නොමැති බවයි.

හරිනි අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරිය ලෙස කටයුතු කරයි. නමුත් ඇය හඳුන්වා දෙන අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ පහ ශ්‍රේණියේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගය අහෝසි කර නොමැත. වයස අවුරුදු 10ක් වූ කුඩා දරුවන්ට වධ දෙන මෙම විභාගය ඉවත් කළ යුතු බවට සියලුම අධ්‍යාපන මනෝවිද්‍යාඥයින් අඛණ්ඩව අවධාරණය කර ඇත. එහෙත්, වෙනසක් පොරොන්දු වෙමින් බලයට පත් වූ මෙම රජය, කුඩා දරුවන්ගේ මනෝවිද්‍යාවට ගැඹුරින් බලපාන මෙවැනි ගැටලුවකදී වෙනස්කම් කිරීමට පසුබට වෙයි. මෙම රජය වෙනස්කම් සිදු කිරීමට සූදානම් වන්නේ කොතෙක් දුරට ද යන්න නිදර්ශනය කිරීමට මෙම එක් උදාහරණය පමණක් වුවද ප්‍රමාණවත්ය.

මීළඟට ස්ත්‍රීවාදී දෘෂ්ටිකෝණයකින් උදාහරණයක් ගනිමු. අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය යටතේ පවතින දිවයිනේ සියලුම පාසල්වල කාන්තාවන් අඳිය යුත්තේ සංස්කෘතිකමය ඇඳුම් පමණක් බවට වන දැඩි නියාමනයක් දශක ගණනාවක් තිස්සේ ක්‍රියාත්මක වේ. පුද්ගල අයිතිවාසිකම් සහ කාන්තා අයිතිවාසිකම් ප්‍රතික්ෂේප කරන මෙම ගැටලුවේදී, ගුරුවරියන්ට තමන් කැමති ඇඳුමක් ඇඳීමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය හෝ මහා සංඝරත්නය අවසර දී නොමැත.

ගුරුවරුන් දරුවන්ට මඟ පෙන්වන්නන් ලෙස කටයුතු කරන බැවින්, ඔවුන් සිය ඇඳුම් තෝරා ගැනීමේදී සංස්කෘතිකමය ආදර්ශයන් ලෙස කටයුතු කළ යුතු බව අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය සහ මහා සංඝරත්නය තර්ක කරති. ගුරුවරුන් සංස්කෘතික ඇඳුම් ඇඳිය යුතු බව නියම කරන්නේ නම්, එය පිරිමි සහ ගැහැණු ගුරුවරුන් දෙපිරිසටම එක සේ අදාළ විය යුතුය. කෙසේ වෙතත්, දිවයින පුරා පාසල්වල බහුතරයක් පිරිමි ගුරුවරුන් සංස්කෘතික ඇඳුම් අඳින්නේ නැත. ඔවුහු බටහිර පන්නයේ කමිස සහ දිගු කලිසම් අඳිති. එහෙත් සංස්කෘතියේ පෙරමුණ ගන්නන් ලෙස සිටින ලෙස ඉල්ලා සිටින්නේ ගුරුවරියන්ගෙන් පමණි. මෙහි අතාර්කික ලිංගික අසමානතාවක් පවතී. දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලබා දෙන සහ සාරධර්ම කියා දෙන අධ්‍යාපන ව්‍යූහය තුළම අතාර්කික ලිංගික අසමානතාවක් පවතී. එසේ නම්, සමාජ අසමානතාව සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා ද්වීපයේ අධ්‍යාපන ව්‍යූහය දරුවන්ට ලබා දෙන පූර්වාදර්ශය කුමක්ද?

හරිනි අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරිය බවට පත් වූ පසුව ද, ගුරුවරියන් තවමත් සංස්කෘතියේ භාරකරුවන් ලෙසම නම් කරනු ලැබ සිටිති. මේ සම්බන්ධයෙන් සුළු වෙනසක් හෝ කිරීමට ඇයට හැකි වී නැත. එමනිසා, හරිනි හෝ ජාතික ජන බලවේගය විසින් සිංහල-බෞද්ධ සංස්කෘතිය විප්ලවීය ලෙස වෙනස් කරනු ඇතැයි විශ්වාස කිරීමට තරම් පසුගිය මාස 15ක කාලය තුළ ඔවුන්ගේ පාලනය ප්‍රමාණවත් වී නැත.

කෙසේ වෙතත්, ජාතික ජන බලවේගය පරාජය කිරීමට විපක්ෂයට වෙනත් විකල්ප මාර්ගයක් නොමැති බැවින්, ඔවුහු හරිනි කේන්ද්‍ර කරගනිමින් ප්‍රහාරයක් දියත් කර ඇත. ඇය කාන්තාවක් වීම සහ ජවිපෙ ජාතික ජන බලවේගය බවට පරිවර්තනය කිරීමේදී ඇය විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කළ නිසාම ඇය අතිශය දරුණු ලෙස ප්‍රහාරයට ලක් වෙයි.

මෙම ප්‍රහාරයේ පෙරමුණේ සිටින බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් කීදෙනෙකුට හරිනි විවේචනය කිරීමේ සදාචාරාත්මක අයිතියක් තිබේද? හරිනිගේ ඇඳුම් පැලඳුම් විවේචනය කරන බොහෝ බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාම තමන් දරන සිවුරට ආදර්ශමත් අය නොවේ. සිංහල-බෞද්ධ භික්ෂු සමාජයේ සිවුර තුළ කුලය පවතී. තවද, සිවුර යනු අත්හැරීමේ වස්ත්‍රයයි. සිවුරු දරා සිටින භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් කීදෙනෙක් සැබැවින්ම සියල්ල අත්හළ තාපසයන් මෙන් සිටිති ද? ඔවුන් කතා කරන්නේ හෝ තාපසයන් මෙන් ද?

හරිනිට එරෙහිව එල්ල වන විෂකුරු මඩගැසීම්වලට විරුද්ධව පුද්ගලයින් 58 දෙනෙකු අත්සන් කර ප්‍රසිද්ධ නිවේදනයක් නිකුත් කර තිබේ. දේශපාලනඥයින්, විශ්වවිද්‍යාල කථිකාචාර්යවරුන් සහ ක්‍රියාකාරිකයින් මෙම අත්සන් කළ අය අතර වෙති. ඔවුන් අතර දෙමළ, සිංහල සහ මුස්ලිම් ජාතිකයින් සිටිති. ඉලංගෙයි තමිල් අරසු කච්චි හි සුමන්තිරන් ද ඒ අතර වේ.

ගජේන්ද්‍රකුමාර් ද හරිනිට එල්ල වන දරුණු විවේචන හෙළා දැක තිබේ. හරිනිගේ දේශපාලනය සමඟ තමන් එකඟ නොවුණද, ඇයට එරෙහිව ගෙන යන මඩ ව්‍යාපාරවලට තමන් විරුද්ධ බව ගජන් සමාජ මාධ්‍යවල සටහන් කර තිබේ.

දෙමළ ජාතිකවාදී ස්ථාවරයක් දරන පක්ෂවල ප්‍රමුඛ පුද්ගලයින් මෙලෙස හරිනිට එරෙහි විවේචනවලට විරුද්ධ වීම වැදගත් වර්ධනයකි. හරිනිට එල්ල වන ප්‍රහාරවල පෙරමුණේ සිටින්නේ බහුතරයක් සිංහල-බෞද්ධ දැඩිමතධාරීන් ය. මෙම දැඩිමතධාරීන්ට සහ ගතානුගතිකවාදීන්ට එරෙහිව දෙමළ දේශපාලන තලය තුළ දෙමළ ජාතිකවාදී ස්ථාවරයන් දරන පක්ෂ නායකයින් අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම යහපත් වෙනසකි. හරිනි ඉවත් කර ඇයගේ ස්ථානයට ජවිපෙ දැඩිමතධාරී සාමාජිකයෙකු පත් කිරීමට අභ්‍යන්තරව කැමැත්තක් දක්වන ජවිපෙ සාමාජිකයින්ට ද එහි ගැබ්වූ පණිවිඩයක් ඇත.